Áður en ákveðið er að ráðast í gerð hugbúnaðar þarf að greina þörfina fyrir hugbúnaðinn. Taka þarf tillit til tiltæks fjármagns, tækni, vinnslu, tíma og reglna sem við eiga.

Kanna þarf hvort nothæfar lausnir séu e.t.v. þegar fyrir hendi.

Sé niðurstaðan sú að smíða þurfi hugbúnað þarf að meta hvort hagkvæmara sé að gerð hugbúnaðarins fari fram innan fyrirtækis eða sé keypt að.

Hefðbundið líkan af þróun hugbúnaðar, oft nefnt fossalíkanið, gerir ráð fyrir að ferlið felist í eftirfarandi þáttum: Þarfagreiningu, hönnun, forritun, prófun og viðhaldi.

Kvik hugbúnaðarþróun (e. agile software development) byggir hins vegar á því að hugbúnaðargerðin sé brotin upp í smærri einingar, þar sem í hverri einingu eða ítrun fer fram val á kröfum sem á að uppfylla, hönnun, útfærsla eða forritun, prófun, leiðréttingar og endurprófun.

• Opinber kaup á upplýsingatækni – þarfagreining (Stjórnendavefur)
• Opinber innkaup á vél- og hugbúnaði ásamt þjónustu á sviði upplýsingatækni (Stjórnendavefur)
• Innkaupahandbók um upplýsingatækni (Fjármálaráðuneytið 1998)
• Ferli hugbúnaðarþróunar (wikipedia.org)
• Kvik hugbúnaðarþróun (wikipedia.org)
• Staðlar um hugbúnaðargerð frá IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineer, Alþjóðlega rafmagnsverkfræðifélagið)
• ISO staðlar varðandi hugbúnaðargerð (International Organization for Standardization)
• Þjónustusamningar hjá ríkinu (Frétt frá Fjármálaráðuneytinu febrúar 2007)
• Reglugerð nr 343/2006 um samninga um rekstrarverkefni sem ráðuneyti og ríkisstofnanir gera til lengri tíma en eins árs.
• Útvistunarstefna ríkisins 2006